Podstawy nauki w 4. wymiarze
Podstawy nauki 4th Dimension Strona główna Spis treści ------------------------- i. Wprowadzenie 1. Tworzenie bazy danych 2. Właściwości bazy danych 3. Tabele 4.
Pola danych 5. Formularze 6. Listy wartości (listy wyboru) 7. Wprowadzanie przykładowych danych 5. Formularze W systemie 4D wyróżniamy cztery typy formularzy: wprowadzania danych, wyświetlania danych, oba oraz nieokreślony.
Dane można wprowadzać i wyświetlać w formularzu typu „wprowadzanie”, „oba” lub „nieokreślony”, natomiast w formularzu typu „wyświetlanie” dane mogą być jedynie prezentowane. Strony System 4D oferuje ciekawą funkcję o nazwie „Strony”. Podczas tworzenia formularza można zdefiniować wiele jego stron.
Każda strona może mieć inny układ. Można również utworzyć stronę „0” (zerową). Wszystkie elementy umieszczone na stronie zerowej będą wyświetlane na kolejnych stronach danego formularza.
Aby pracować z różnymi stronami, należy znajdować się w trybie Projektowania i mieć otwarty formularz gotowy do edycji. Jeśli nie spełniono tych warunków, pasek menu projektowego 4D nie będzie zawierał menu „Formularz”.
Przyzwyczajenie się do tego wymaga nieco czasu. Po utworzeniu formularza domyślnie istnieją dwie strony: „0 i 1”. Można dodawać lub usuwać strony według potrzeb, z wyjątkiem stron 0 i 1, których nie można usunąć. Rysunek 13 – Strony formularza Formularze domyślne Jeśli chcesz pominąć proces tworzenia formularzy, system 4D automatycznie wygeneruje domyślne formularze wprowadzania i wyświetlania danych.
Powiązane: — Długotrwała dla zespołów, które potrzebują niestandardowych aplikacji na komputery stacjonarne, w Internecie i na urządzeniach mobilnych w jednym pliku..
Jeżeli nie utworzono żadnych formularzy, po zamknięciu okna „Struktura dla bazy danych przykładowej” pojawi się następujący komunikat. Rysunek 14 – Okno tworzenia formularzy domyślnych Po wybraniu opcji „Tak dla wszystkich” otrzymasz następujące domyślne formularze wprowadzania i wyświetlania danych.
Uwaga: W przykładzie przedstawionym na rysunku 15 wprowadzono pewne zmiany edycyjne w formularzach, aby zmieściły się na tej stronie, jednak zasadniczo tak wyglądają formularze domyślne. Rysunek 15 – Domyślny formularz wprowadzania danych (szczegółowy) (w trybie użytkownika) z oznaczonymi przyciskami Rysunek 16 – Domyślny formularz wyświetlania danych (listowy) (w trybie użytkownika) Tworzenie formularzy niestandardowych Jeśli w oknie „Tworzenie formularzy domyślnych” klikniesz przycisk „Nie dla wszystkich” (patrz rysunek 13), będziesz mógł tworzyć formularze niestandardowe.
Rozpocznij od utworzenia formularza wprowadzania danych, zwanego również formularzem „szczegółowym”. Formularz wyświetlania danych („listowy”) tworzy się w analogiczny sposób. Upewnij się, że nadal znajdujesz się w trybie Projektowania, kliknij menu „Projektowanie” i wybierz pozycję „Nowy formularz”.
Nasz wybór: — Prosty interfejs arkusza kalkulacyjnego oparty na prawdziwej relacyjnej bazie danych, z automatyzacją, widokami i udostępnianymi interfejsami..
Rysunek 17 – Tworzenie nowego formularza Uwaga: Warto przeprowadzić tutaj kilka eksperymentów. Nowe formularze umożliwiają dostęp do funkcji, których po utworzeniu nie można już edytować ani zmieniać. Należy zatem pamiętać, że jeśli utworzony formularz nie spełnia oczekiwań, może być konieczne jego usunięcie i stworzenie nowego.
Niektóre elementy formularza można później edytować, ale nie wszystkie. Ponadto baza danych musi zawierać co najmniej jeden formularz wprowadzania i jeden formularz wyświetlania danych.
Nie można usunąć formularza, który został oznaczony jako „Wprowadzanie”, „Wyświetlanie” lub „Oba”. Aby go usunąć, należy najpierw przypisać te role innym formularzom, a następnie usunąć pierwotny. Po rozpoczęciu tworzenia nowego formularza uruchamiany jest „Kreator nowych formularzy”. Uwaga: Do Kreatora nowych formularzy można uzyskać dostęp wyłącznie podczas tworzenia nowego formularza.
Nie można użyć Edytora nowych formularzy do modyfikacji już istniejących formularzy. Tworzenie formularzy wymaga praktyki i eksperymentowania, aby określić, które opcje Kreatora nowych formularzy będą najbardziej odpowiednie.
Pamiętaj, że po utworzeniu formularza nie można ponownie uruchomić Kreatora nowych formularzy w celu zmiany niektórych opcji. Jeśli konieczna jest zmiana podstawowych ustawień, trzeba usunąć formularz i utworzyć nowy. Uwaga! Wybranie przycisku „Użyj” w prawym dolnym rogu okna Kreatora nowych formularzy spowoduje zamknięcie tego okna i uniemożliwi dalsze korzystanie z Kreatora dla danego formularza.
Nie wybieraj opcji „Użyj”, dopóki nie zakończysz wszystkich czynności w Kreatorze nowych formularzy. Rysunek 18 – Ekran początkowy Kreatora nowych formularzy Na razie użyj domyślnej „Nazwy formularza”. W tym przypadku była to druga próba, dlatego domyślna nazwa to „Formularz2”.
Można ją później zmienić. Przenieś pola danych, które mają znaleźć się na formularzu, przeciągając je z okna „Dostępne pola:” do okna „Wybrane pola:” lub korzystając z przycisków umieszczonych pośrodku. W oknie „Wybrane pola:” można zmieniać kolejność pól danych w górę i w dół; ostateczna kolejność确定uje ich początkowe rozmieszczenie na formularzu.
Po zakończeniu kliknij w lewym dolnym rogu przycisk „Zaawansowane…”. Uwaga: Kursor na rysunku 18 wskazuje mały przełącznik w prawym dolnym rogu. Kliknięcie go powoduje pokazanie lub ukrycie podglądu wyglądu pól danych na formularzu.
Obecnie funkcja ta jest wyłączona, ponieważ okno byłoby zbyt szerokie, aby umieścić zrzut ekranu w tym miejscu. Rysunek 19 – Ekran opcji zaawansowanych Kreatora nowych formularzy W oknie opcji zaawansowanych można wybrać różne funkcje dla formularza. Najlepszym sposobem na określenie pożądanych ustawień jest eksperymentowanie. Tło formularza można wybrać z listy.
Ponieważ niektóre wzory są dość ekstrawaganckie, zaleca się zachowanie umiaru. Po zakończeniu kliknij przycisk „OK”. Wyświetlony zostanie formularz, dzięki czemu będziesz mógł wprowadzić zmiany w układzie.
Uwaga: Jeśli tło nie jest widoczne, prawdopodobnie nie dodano jeszcze żadnych pól danych. Aby tło było widoczne, na formularzu musi znajdować się co najmniej jedno pole danych. Kody domyślne lub automatycznego wprowadzania W systemie 4D dostępne są trzy kody ułatwiające wprowadzanie danych (patrz Tabela 1). Aby z nich skorzystać, należy upewnić się, że utworzono pole danych o odpowiedniej nazwie.
Wybierz pole danych w układzie formularza, a następnie wprowadź kod domyślny w oknie „Lista właściwości”. Zobacz rysunek 21, aby wywołać okno „Lista właściwości”. Zobacz rysunek 20, aby dowiedzieć się, jak wybrać i wprowadzić kod domyślny.
Kod domyślny Opis kodu #D Wstawia bieżącą datę zgodnie z zegarem komputera #H Wstawia bieżący czas zgodnie z zegarem komputera #N Wstawia numer sekwencyjny jako wartość całkowitą długą. Za każdym razem, gdy tworzony i zapisywany jest nowy rekord, wartość ta jest zwiększana o 1. Tabela 1 – Kody domyślne Rysunek 20 – Ustawianie wartości domyślnych Paleta narzędzi Do pracy projektowej nad układem formularza konieczne jest użycie „Palety narzędzi”.
Aby wyświetlić Paletę narzędzi, należy znajdować się w trybie Projektowania, a następnie z menu „Formularz” wybrać podmenu „Wyświetl” i opcję „Paleta narzędzi”. Rysunek 21 – Wybieranie palety „Narzędzia” Paleta narzędzi zawiera aż 36 narzędzi, co może sprawiać wrażenie przeładowania.
Aby ułatwić orientację, kliknięcie ikony narzędzia wyświetla krótki opis jej funkcji. Dodatkowe opcje dostępne są po kliknięciu w pasku menu pozycji „Obiekt”; umożliwia to wybór grubości linii, wzoru wypełnienia obiektu, opcji obramowania oraz kolorów pierwszoplanowych i tła obiektu. Rysunek 22 – Narzędzia projektowe Dzielnik W wersji 4D 6.5 wprowadzono nowe narzędzie o nazwie „Dzielnik”. Strzałki na rysunku 22 wskazują ikonę tego narzędzia.
Twórz niestandardową aplikację za darmo przez 15 dni
Narzędzie do tworzenia aplikacji o niskim kodzie, które łączy się z szerszym pakietem Zoho i oferuje ceny za użytkownika, a nie za aplikację.