Podstawy nauki w 4. wymiarze

Projekt strony internetowej: David Graham

Jeff Hopkins jest partnerem 4D, certyfikowanym ekspertem FileMaker Pro, właścicielem firmy HPO SOFT oraz założycielem stowarzyszenia non-profit Association of Database Developers, Inc. Kiedy nie wypełnia którejś z powyższych ról, niestrudzenie pomaga innym na różnych listach dyskusyjnych poświęconych bazom danych.

i. Wstęp

Zgodnie z zapowiedzią w Części I, w niniejszym dokumencie skrót 4D oznacza 4th Dimension, a FMP – FileMaker Pro. Dokument został przygotowany na komputerze Macintosh. Choć podczas korzystania z wersji 4D dla systemu Windows niektóre zrzuty ekranu mogą się nieznacznie różnić, opisane procedury działają poprawnie na obu platformach.

Wielu twierdzi, że do tworzenia aplikacji w 4D niezbędne są umiejętności programistyczne. Chociaż taka wiedza z pewnością jest pomocna, podobnie jak w przypadku FMP, wiele można osiągnąć bez zagłębiania się w programowanie czy pisanie skryptów.

Niniejsza część poprowadzi czytelnika przez proces tworzenia prostego, płaskiego pliku opartego na jednej tabeli. Z wyjątkiem jednego prostego obliczenia (tzw. „Metoda obiektu”) nie zostaną użyte żadne inne metody ani formuły. Powodem takiego podejścia jest fakt, że po opanowaniu poniższych zagadnień będziecie gotowi, by przejść do bardziej zaawansowanych funkcji: powiązanych plików, metod, obliczeń, środowisk wykonawczych (runtime), wersji kompilowanych oraz hostingu internetowego.

Powiązane: Airtable — Prosty interfejs arkusza kalkulacyjnego oparty na prawdziwej relacyjnej bazie danych, z automatyzacją, widokami i udostępnianymi interfejsami..

Stwierdziłem, że najtrudniejszym elementem na początkowym etapie pracy z 4D jest utrzymanie orientacji w aktualnym kontekście działania programu, ponieważ 4D nie zawsze zachowuje się zgodnie z oczekiwaniami. Zalecam utworzenie kilku baz testowych zgodnie z opisem w tej części i eksperymentowanie z różnymi opcjami. W niektórych przypadkach czeka Was приятна niespodzianka, w innych – początkowa frustracja.

Część II pokaże, jak:

• Utworzyć nową bazę danych
• Skonfigurować właściwości bazy danych 4D
• Utworzyć tabele
• Utworzyć pola danych
• Utworzyć formularze
• Utworzyć listę wartości (listę wyboru)
• Wprowadzić przykładowe dane

Kolejność tworzenia bazy danych

Jeśli robisz zakupy: Zoho Creator — Narzędzie do tworzenia aplikacji o niskim kodzie, które łączy się z szerszym pakietem Zoho i oferuje ceny za użytkownika, a nie za aplikację..

Zrozumienie prawidłowej kolejności tworzenia bazy danych w 4D będzie pomocne dla początkujących deweloperów. Najpierw należy utworzyć tabelę. Następnie tworzy się pola danych. Na końcu tworzy się formularze wejścia i wyjścia. Obliczenia/metody są tworzone dla pól danych.

Uwaga: Istnieje wiele innych szczegółowych czynności do wykonania, lecz powyższe stanowią podstawowy zakres omawiany w tej części.

Powrót w celu dodania lub edycji tabeli

Możecie chcieć wrócić, aby dodać nowe pola danych, nową tabelę lub nowy formularz. Nie jest to tak proste, jak mogłoby się wydawać. Załóżmy, że edytujecie formularz i decydujecie się na dodanie kolejnej tabeli. Zazwyczaj w trybie projektowania wybieracie opcję „Nowa tabela” z menu Struktura. Ale chwila – menu Struktura nie ma! Co się stało?

4D zmieniło pasek menu w trybie projektowania. Należy zamknąć wszystkie okna 4D (nie sam program 4D, a jedynie otwarte okna), aby menu Struktura pojawiło się ponownie. Teraz możecie zobaczyć istniejące tabele, edytować je lub tworzyć nowe. Możecie również edytować i tworzyć pola danych. Aby edytować lub tworzyć nowe formularze, menu Narzędzia w trybie projektowania jest zawsze dostępne, więc nie powinno to powodować nieporozumień.

Podziękowania

Powiązane: Knack — Niewymagający kodu kreator baz danych, przeznaczony dla portali, katalogów i narzędzi wewnętrznych – z cenami ryczałtowymi zamiast opłat za użytkownika..

Specjalne podziękowania kierujemy do: Jamesa Fortiera za udostępnienie części zasobów oraz pomoc w korekcie dokumentu.

Prawa autorskie © 1994–2000 HPO Soft. Wszelkie prawa zastrzeżone.